Obraz symbolizujący prawo karmy

Oto obraz autorstwa Martinusa ilustrujący działanie prawa karmy.

Obraz ten przedstawia przebieg ewolucji żywej istoty na przestrzeni wielu wcieleń. Widać na nim powracające fale losowe przynoszące mroczną karmę, przedstawione tutaj w postaci pomarańczowych łuków. Widać także, w jaki sposób fale karmiczne zostają zneutralizowane przez żółty płomień. Prawo karmy jest prawem przyczynowo-skutkowym. Sama karma oznacza w sanskrycie wszelkie ludzkie działanie. Dzięki temu prawu powracają do nas energie wszystkich uczynków, jakie popełniamy. Zgodnie z tym prawem fale karmiczne przynoszą zdarzenia tworzące nasz los. Powrót fal karmicznych następuje albo w tym samym wcieleniu, albo w następnych wcieleniach.

Zdarzenia karmiczne odpowiadają energiom, które leżały u podstaw popełnionych uczynków. I tak dobre myśli i uczynki wracają jako fala karmicznego dobra, podczas gdy złe myśli i uczynki wracają jako fala karmicznych trudności. W ten sposób w naszym wiecznym bycie nie może zaistnieć żadna niesprawiedliwość, gdyż w ostateczności sami jesteśmy odpowiedzialni za wydarzenia, za los, jaki nas spotyka. Powrót negatywnych wydarzeń niesionych przez karmiczne fale nie jest karą za popełnione uczynki. Służy stymulacji rozwoju duchowego danej istoty. Od wieków znana jest złota reguła etyczna przekazywana ludzkości przez wszystkie wielkie religie. Sens tej reguły wyrażają słowa: „Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe”. Człowiek popełnia wiele uczynków, nie zdając sobie sprawy, jakie one mają konsekwencje dla otoczenia. Fale karmiczne stwarzają okazję, by mógł poznać skutki określonego postępowania, potocznie mówiąc: by mógł je odczuć na swojej skórze. Dzięki temu człowiek, znając konsekwencje swojego postępowania, może je zmienić i zmienić swoje nastawienie do życia. Wraz z dokonaną zmianą powrót fal karmicznych dotyczących jakiegoś konkretnego problemu ustaje.

Wbrew utartym poglądom prawo karmy nie jest pojęciem zapożyczonym z religii Wschodu. Znane jest w różnych cywilizacjach i epokach. W chrześcijaństwie znalazło wyraz w następujących sentencjach: A co człowiek sieje, to i żąć będzie, a także: Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną, oraz: Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie!

 

Prawo karmy – pomarańczowe łuki przynoszące karmiczne fale.

 

Analiza obrazu 

Zakreskowane pomarańczowe prostokąty symbolizują kolejne wcielenia w sferze materialnej danego człowieka. Białe prostokąty pomiędzy zakreskowanymi pomarańczowymi symbolizują jego byt w sferze duchowej pomiędzy fizycznymi wcieleniami. Pomarańczowy prostokąt ograniczony dwoma białymi słupkami symbolizuje jego teraźniejsze życie w fizycznym świecie.

Od lewej do prawej strony obrazu widać żółty płomień. Płomień symbolizuje, w jakim stopniu dana osoba na przestrzeni wielu wcieleń potrafi kierować się w swoim postępowaniu miłością bliźniego. Po lewej stronie obrazu płomień ten jest słaby. Rośnie wraz z nabytymi doświadczeniami podczas wielu kolejnych wcieleń. Ma wpływ na to, ile zdarzeń i jakie zdarzenia mogą się przytrafić człowiekowi podczas jego wędrówki od bardziej prymitywnych form życia, gdy praktykował zasadę oko za oko, do epoki rozwoju, w której woli nadstawić drugi policzek, zamiast na przeciwności losu reagować z agresją.

Łuki pomarańczowe na powyższym obrazie symbolizują powrót do człowieka energii niesionej przez karmiczne fale, takiej samej jak ta, która odpowiadała energii popełnionych przez niego czynów. Wśród fal karmicznych można wyróżnić dwa ich rodzaje. Mamy tutaj kilka fal karmicznych, mają one wszystkie początek w tym samym wcieleniu. Jedne z nich wracają do człowieka jeszcze podczas jego teraźniejszego życia, inne powracają w jego kolejnych wcieleniach, niektóre nawet w odległej przyszłości. Natychmiastowy powrót karmy, czyli karmy powracającej krótko po wykonaniu uczynku, jest tematem piosenki Johna Lennona „Instant karma”. Oto jego słowa o błyskawicznej karmie i jej znaczeniu.

 

Błyskawiczna karma cię dopadnie, zwali cię z nóg.

Lepiej rozpoznaj swoich braci, każdego, którego spotkasz.

Dlaczego, u licha, jesteśmy tutaj?

Na pewno nie po to, żeby żyć w bólu i strachu…

Instant Karma’s gonna get you. Gonna knock you off your feet.

Better recognize your brothers. Ev’ryone you meet.

Why in the world are we here?

Surely not to live in pain and fear…

 

Przykładem błyskawicznej karmy mogą być losy żołnierza, który walcząc, zabija i sam ginie na polu walki. Inny przykład to losy spekulanta, który najpierw bogaci się kosztem innych, by stracić swoją fortunę w wyniku nieudanych spekulacji. Przykładów może być wiele, znamy je doskonale z wydarzeń, jakie się nam przytrafiają w codziennym życiu. Znane przysłowie „nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka” związane jest z tematyką błyskawicznej karmy. Dzięki błyskawicznej karmie łatwiej dostrzec zasadę działania prawa karmy, gdyż przyczyny i wynikające z nich skutki nie są oddalone od siebie jednym lub kilkoma wcieleniami.

Innym kryterium wyróżniającym powrót karmicznych fal jest siła, z jaką powracają. Jedne wracają z pełną siłą. Inne z osłabioną. Jeszcze inne nie wracają w ogóle, zostają zablokowane przez żółty płomień. Skuteczność blokady zależy od stopnia naszego rozwoju duchowego, czyli od naszej umiejętności miłowania bliźniego.

Żółty płomień symbolizuje umiejętność kierowania się miłością bliźniego. Widać, jak płomień ten rośnie i rośnie wraz z upływem czasu. Po lewej stronie obrazu widać, że płomień ten jest słaby. Wtedy człowiek będący w bardziej prymitywnych stadiach rozwoju kieruje się w swoim postępowaniu prawem silniejszego. Człowiek ten nie jest jeszcze chroniony przed powrotem fal karmicznych i dlatego uderzają one z pełną siłą. Proporcja pomiędzy czynem tworzącym falę karmiczną a czynem przyniesionym przez nią wynosi w tym przykładzie jeden do jednego.

Ale nie zawsze tak jest. Jak widać, z wcielenia na wcielenie żółty płomień staje się coraz silniejszy. Wzrost siły tego płomienia odzwierciedla rozwój empatii, altruizmu i miłości bliźniego. Motorem rozwoju tych ludzkich cech są właśnie powracające karmiczne fale. Na skutek przynoszonych przez nie nieszczęśliwych wydarzeń losowych człowiek rozwija wrażliwość na cierpienie innych ludzi. Wzrost wrażliwości na cierpienie powoduje wzrost empatii i miłości bliźniego. Pod jej wpływem człowiek zmienia swoją osobowość, odrzucając stosowanie przemoc i prawa silniejszego. Odbywa się to poprzez stopniowe przyjmowanie, wszczepianie, osadzanie w swojej świadomości prawa uniwersalnej miłości. Prawo to skłania człowieka do kierowania się życzliwością, tolerancją i empatią w stosunku do bliźniego. W konsekwencji tej przemiany człowiek w coraz mniejszym stopniu będzie zaspokajał swoje potrzeby kosztem innych oraz coraz bardziej będzie kierował się uniwersalną miłością, dbając o wspólne dobro.

Żółty płomień ma wpływ na powrót mrocznej karmy. Im silniejszy jest ten płomień, tym bardziej blokuje on powracające pomarańczowe łuki przynoszące fale karmiczne. Wraz z rozwojem duchowym siła wydarzeń karmicznych powracających do człowieka ulegnie zmniejszeniu. Człowiek korzysta wtedy z częściowej ochrony przed karmicznymi falami. Mamy tu do czynienia z tak zwaną rozwodnioną karmą. Dzięki niej człowiek zamiast np. zginąć, narażony będzie na niezagrażające jego życiu nieprzyjemne zdarzenie. Tak więc im bardziej człowiek będzie kierować się miłością bliźniego, tym bardziej zmieni się jego los. Rozwój umiejętności miłowania bliźniego neutralizuje mroczną karmę i dzięki temu wyzwala go od cierpienia.

Po prawej stronie obrazu widać, że fale karmiczne zostają całkowicie zablokowane przez żółty płomień. Na tym etapie rozwoju człowiek korzysta z pełnej ochrony przed mrocznymi, nieszczęśliwymi wydarzeniami. Mówimy wtedy o całkowitym odpuszczeniu grzechów.

Duchowy rozwój ma także znaczenie dla naszych okresów pobytu w duchowej sferze pomiędzy fizycznymi wcieleniami w fizycznym świecie. Po zejściu z tego świata przebywamy w duchowych światach. Są to najlepsze światy, jakie możemy sobie wyobrazić. Światy te są tym samym, co potocznie nazywamy niebem, rajem.

Wizja duchowego świata, wizja raju też ulega przemianie pod wpływem siły żółtego płomienia. Pobyt w duchowych światach jest symbolicznie wyrażony białymi prostokątami pomiędzy pomarańczowymi, które symbolizują kolejne wcielenia w materialnym świecie. Białe łuki przenoszą nasze wyobrażenia o raju, jakie mieliśmy w przeszłości. Rozwój duchowy, którego symbolem jest wzrost żółtego płomienia, zmienia także nasze wyobrażenia o raju. Wraz ze wzrostem miłości bliźniego, co ilustruje coraz to większy, silniejszy żółty płomień, ulegają zmianie prymitywne wyobrażenia o raju na rzecz świata przenikniętego miłością do wszystkiego, co żyje. Żółty płomień blokuje wpływ białych łuków, czyli blokuje przenoszenie wyobrażeń o bycie w świecie duchowym, jakie mieliśmy w ostatnim okresie pobytu w nim przed ostatnimi narodzinami w fizycznym świecie. Dzięki temu koncepcja raju, jaką jesteśmy w stanie sobie stworzyć, ulega zmianie wraz ze wzrostem umiejętności miłowania bliźniego

Pobyt w duchowych światach jest rodzajem odpoczynku, gdyż materia duchowa nie stawia oporu, jest plastyczna. Dzięki temu żywa istota za pomocą myśli stwarza sobie taki świat, jaki uważa za najlepszy. Z tego powodu raj rwącego się do walki silnego i odważnego wikinga, potrafiącego jednym uderzeniem zabić swojego wroga, nie będzie taki sam jak raj muzyka wirtuoza czy genialnego naukowca. Prymitywne wyobrażenia o raju, w którym na walecznego wojownika czekają zastawione mięsiwem i uginające się pod ciężarem dzbanów z winem stoły, nie będą takie same jak wizje raju osoby skromnej i przepełnionej miłością do innych, jak np. Matki Teresy.

Tak więc wyobrażenia o raju, jakie może mieć wiking, będą inne, niż te, jakie będzie miała osoba dla której sensem i treścią życia jest niesienie pomocy ludziom w potrzebie. Wiking w swoim niebie będzie rwał się do walki i zdobywał w ten sposób chwałę. Natomiast raj człowieka o bardzo rozwiniętej wrażliwości i empatii będą cechowały harmonia i pokojowe współistnienie.

Byt w duchowej postaci, pomiędzy kolejnymi fizycznymi wcieleniami, też ulega zmianie. Jakość tego bytu jest wypadkową dwóch czynników. Pierwszy z nich to wyobrażenia o bycie w świecie duchowym, jakie mieliśmy ostatnim razem, w okresie poprzedzającym teraźniejsze wcielenie w świecie fizycznym. Drugim czynnikiem jest nasza umiejętność kierowania się bezinteresowną miłością, wyrażona tutaj siłą żółtego płomienia. Te dwa czynniki stwarzają nam obraz bytu w świecie duchowym po zakończeniu życia w obecnym wcieleniu. Symbolicznie przedstawione jest to przez białe łuki przenoszące nasze wartości i wyobrażenia z jednego okresu pobytu w świecie duchowym na inne oraz wpływ na nie, jaki wywiera żółty płomień. Na skutek zmian w świadomości, które dokonały się podczas ostatniego wcielenia, płomień ten staje się silniejszy i blokuje wcześniejsze wyobrażenia o Bogu, niebie i raju, przenoszone przez białe łuki. Wyobrażenia prymitywne, naiwne ustępują na rzecz lepszego poznania istoty bytu i życia. Wizja tego, czym są byt, Bóg, niebo, raj, jaśnieje coraz bardziej i bardziej. Na końcu tego procesu człowiek znajdzie się w niebiańskiej sferze, w której podstawową energią jest uniwersalna, bezinteresowna miłość.

Resumując: można powiedzieć, że rozwój cech charakterystycznych dla człowieka, takich jak tolerancja, empatia, współczucie, gotowość bezinteresownej pomocy, umożliwia uwolnienie się od mrocznego losu, u którego podłoża leży kierowanie się prawem silniejszego, charakterystyczne dla zwierząt.


Udostępnij